Archiwum:

mogę przestać rywalizować
mogę być szczęśliwy
rywalizacja nie jest potrzebna do szczęścia

* * *

a co z konkurencją w biznesie?
konkurencja jest dobra dla klienta, daje możliwość wyboru, nagradza lepsze usługi
klienci głosują portfelem, wybierają to co lepsze
bez konkurencji mamy dyktaturę monopolu: drogo i byle jak
konkurowanie jako podnoszenie jakości i obniżanie cen jest korzystne
różnorodność, wiele możliwości wyboru

można spojrzeć na system gospodarczy jak na całość, w której każdy ma swoje miejsce
jak na organizm, nie jak na pole walki
można działać w przestrzeni, gdzie równolegle działa wielu innych
ale bez mentalności wojownika, nie patrzeć na nich jak na wrogów
zaakceptować że gorsze oferty mogą zostać odrzucone, bo są gorsze, nawet jeśli to dotyczy mojej oferty
wtedy zmienić się, iść dalej

robić swoje, jak najlepiej, nie przejmując się resztą
położyć akcent na osobistą satysfakcję i jakość, niż na walkę z kimś innym
śpiewać swoją pieśń dla siebie i dla tych, którzy chcą słuchać
dać innym możliwość skorzystania z mojej obecności

dziękować za różnorodność
nie wszystko pasuje do wszystkiego, jedni wolą czerwone inni niebieskie
każdy może znaleźć odpowiednich partnerów
wszyscy mogą uczestniczyć w wytwarzaniu coraz większych bogactw
wszyscy mogą uczestniczyć w korzystaniu z coraz większych bogactw
wytwarzać bogactwa w harmonii z całością

* * *

rywalizacja z wszystkimi gdy nie ma takiej potrzeby
zachłanność, chęć zagarnięcia wszystkiego
postrzeganie konkurentów jako zagrożenie, chęć usunięcia zagrożeń
kontrola
nie można pozwolić by urośli w siłę, trzeba ich osłabić, utrzymywanie równowagi
nie dać się otoczyć, nie dać się wyprzedzić
chęć pozostawienia potencjalnych możliwości sobie, na później
(np. wysłać mężczyzn na wojnę żeby zginęli i większa ilość kobiet pozostała wolna dla mnie)
(np. wykupić wszystkie domeny których nie potrzebuję, żeby skorzystać z nich później)
stworzenie zapasu, nadmiar złota w skarbcu, zabezpieczenie
pragnienie bycia numerem jeden, mistrzem nad mistrzami, najlepszym
"najlepszy bierze wszystko"
być kimś
nie być ostatnim, walczyć o lepszą pozycję
trzeba ze światem grać zgodnie z jego regułami, inni się nad tobą nie zmiłują
dopiero pokonanie konkurencji oznacza wolność, swobodę, bezpieczeństwo
dawać cokolwiek innym tylko wtedy, gdy oznacza to strategiczne korzyści
nie ma przyjaźni i miłości, są sojusze, dyplomacja, kupowanie lojalności
"cel uświęca środki"
wojny zapobiegawcze, trzeba zniszczyć tych, którym zbyt dobrze się wiedzie
jeśli dla kogoś świat jest szachownicą
to wszystko jest logiczne i rozsądne w ramach tej mentalności
jedni wolą pokój, innym marzą się wojny, podboje i wieczna chwała
umrzeć na tronie jako władca władców widząc jakie to wszystko było marne

* * *

najpierw jest droga na szczyt
potem utrzymywanie się na tym szczycie, "obrona tytułu"
i zawsze nadchodzi koniec - porażka lub śmierć
po co ci śmierć w wiecznej chwale skoro umierasz?

władco, nie jesteś w stanie zagarnąć wszystkiego, kontrola jest złudna
większość "twoich" bogactw posiadają twoi wasale
oni mogą bardziej cieszyć się życiem niż ty
wiesz że cenniejsze od złota jest zboże
"król może wszystko" - tak wydaje się prostakom
król widzi jakie to wszystko jest kruche
prawdziwi władcy stoją w cieniu, za nimi są następni

zmierzyć się z rolą władcy to wyzwanie dla duszy
to co było istotne wtedy nie ma znaczenia teraz